از عقب‌افتادگی‌های خوزستان که می‌نالیم برخی انگشت اتهام را به سمت 8 سال دفاع مقدس می‌گیرند و می‌گویند خوزستان زخمی جنگ است اما این حرف بیش از اینکه صادقانه باشد بیشتر توجیهی برای فرار از واقعیت‌ها و پاسخگو نبودن مدیرانی است که عملکردشان به اعتقاد نگارنده صد برابر بیش از جنگ به خوزستان خسارت وارد کرده است.

به لطف بی‌تدبیری‌های موجود، خوزستان با وجود تمام ظرفیت‌هایی که حتی بچه‌های مکتب نرفته هم دیگر بلدند آن‌ها را بشمارند در رتبه دوم بیکاری در کشور قرار گرفته و هر روزه شاهد تعطیلی واحدهای صنعتی و تجمعات کارگری در گوشه و کنار است به گونه‌ای که مدت‌هاست به تیتر یک رسانه‌های ضدانقلاب مبدل شده است اما برخی مدیرانمان انگار در باغ نیستند و در عالم دیگری سِیر می‌کنند.

کسی نیست یقه این جماعت را بگیرد و بگوید آقای محترمی که برای مسئولیت گرفتن دست به هر کاری می‌زنی و آویزان  هرکس و ناکسی می‌شوی حالا که گند زده‌ای بفرما تحویل بگیر و پاسخگو باش یا لااقل از مردم عذرخواهی کن یک غلط کردمی بگو و بدان که ناآرامی‌های امروز نتیجه عملکرد عالی‌جنابتان بوده اما خبری از این حرفها نیست چرا که پشت آقایان گرم‌تر از این حرف‌هاست چون یکی پسرخاله گردن‌کلفتی دارد و دیگری پسرعموی تهران نشین.

این جماعت مدیران ناکارآمد، تو گویی کمر همت بسته‌اند تا مردم را از خدا و انقلاب زده کنند چگونه باید به این جماعت حالی کرد که اگر به واسطه سوءمدیریت شما کشور و انقلاب ضربه خورد و به‌واسطه ندانم‌کاری و ضعف شما فحش‌ها نثار اسلام و انقلاب شد قطعاً چسبیدن به میز ریاست گناهی نابخشودنی است.

اگر مدیری احساس کند نمی‌تواند کار کند(نستجیربالله بر فرض محال!) یا به قول برخی‌ مدیران که هی ادایش را درمی‌آورند و دم می‌زنند که نمی‌گذارند تا تحول لازم را ایجاد کنیم یا آن مدیری که ضعیف النفس هست و در برابر پیشنهادهای چرب و نرم عنان از کف می‌دهد چه اشکال دارد با سربلندی استعفا دهد تا هم آخرت خود را حفظ کند هم کشور و انقلاب را از مهلکه عجز و ناتوانی‌اش نجات دهد چرا فقط همه برای مسئولیت گرفتن احساس تکلیف می‌کنند آیا استعفا دادن از جایگاه‌ای که قد و اندازه ما نیست  شامل احساس تکلیف نمی‌شود؟ امروز انقلاب و کشور نیاز جدی به تغییر مدیران دارد تغییری که روند موجود گواهی می دهد فوری و ضروری باید اتفاق بیفتد.

انتهای متن/