زن همسایه چادر گل‌دارش را زیر بغل جمع کرده و غرق در عمق بی انتهای افکار، نچ‌نچ کنان به نشانه افسوس سرش را تکان می‌دهد: “خودش که بچه است، احتمالا نمی‌داند چه بر سرش آمده اما خدا به داد مادرش برسد! زن بیچاره از آن روز آب شده است انگار”.